Πολλαπλό βιβλίο - made in Greece
- Aris Notis
- πριν από 6 ώρες
- διαβάστηκε 2 λεπτά

Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές ποιοτικές αλλαγές στην εκπαίδευση. Οι πιο αξιόλογες από αυτές, με σειρά σημαντικότητας, κατά την γνώμη μου είναι οι εξής:
Η κατάργηση των ΤΕΙ και η δημιουργία νέων Πανεπιστημίων στη θέση τους.
Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Η δημιουργία Δημοσίων ΙΒ σχολείων.
Η δημιουργία των Δημοσίων Ωνάσειων Σχολείων.
Η υιοθέτηση του πολλαπλού βιβλίου.
Η τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας.
Το ψηφιακό φροντιστήριο.
Για να μιλήσουμε με όρους οικονομικούς πρόκειται για αλλαγές που στη διεθνή βιβλιογραφία είναι γνωστές με τον όρο Supply side policies, δηλαδή πολιτικές ενίσχυσης της προσφοράς. Τα αποτελέσματα των ανωτέρω αλλαγών θα φανούν μακροπρόθεσμα, γιατί πρόκειται για πολιτικές που θα οδηγήσουν με βεβαιότητα στην αύξηση της παραγωγικότητας.
Το παρόν άρθρο θα σταθεί στο "πολλαπλό βιβλίο" που έστω και με μεγάλη καθυστέρηση εντάσσεται στην εκπαιδευτική πραγματικότητα. Γιατί είναι μία σημαντική τομή;
Απαλλάσει τους μαθητές από την αποστήθιση, εφόσον δεν θα υπάρχει πλέον μόνο μία επίσημη πηγή μάθησης.
Βοηθά τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές να εμβαθύνουν διαβάζοντας από διαφορετικές επιστημονικές πηγές.
Μέσω του ανταγωνισμού των συγγραφικών ομάδων, η ποιότητα του περιεχομένου και η αισθητική παρουσίαση των βιβλίων διαρκώς θα βελτιώνεται.
Τα λάθη και οι παραλείψεις των βιβλίων θα διορθώνονται πιο γρήγορα σε σχέση με το παρελθόν.
Τι θα περίμενε λοιπόν κάποιος από αυτή την ελπιδοφόρα αλλαγή; Να μπορεί να αγοράζει σχολικά βιβλία υψηλής εκτυπωτικής αισθητικής, όπως συμβαίνει με τα βιβλία του ΙΒ. Όμως στην Ελλάδα που έχει υιοθετηθεί το μοντέλο του "κομμουνιστικού φιλελευθερισμού" - αν μου επιτρέπεται αυτός ο οικονομικός νεοτερισμός - τα βιβλία θα εκδίδονται από τον κρατικό "Διόφαντο".
Δηλαδή, αντί να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και οι εκδοτικοί οίκοι να προσφέρουν διαφορετικές εκδόσεις, βασικές, πολυτελείς, πακέτα προσφορών, κ.α. θα λαμβάνουν οι μαθητές την ίδια βασική περιορισμένη έκδοση που το κράτος ορίζει! Όπως συμβαίνει σε κάθε κεντρικά διευθυνόμενη οικονομία, έτσι και στην χώρα μας η "εξίσωση προς τα κάτω" είναι η κυρίαρχη κυβερνητική λογική.
Θα κλείσω με μία χαρακτηριστική φράση του Καθηγητή μου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Γεωργίου Μπήτρου: "Αφήστε τα Αραβικά άλογα να τρέξουν. Αυτά τραβούν το άρμα της κοινωνίας προς τα εμπρός".



Σχόλια